Maryna Sakowska Ex cathedra

Maryna Sakowska w swej praktyce porusza się między obrazem a obiektem przestrzennym. Korzysta z różnorodnych materiałów i przedmiotów. Powierzchnią malarską są dla Sakowskiej tablice szkolne, podobrazia z dżinsu lub drapaki dla kotów. Liczne postaci w jej przedstawieniach, reprezentujących różne konteksty i estetyki, występują na tłach, wyblakłych, niknących w cieniu, bądź niekompletnych, patchworkowych czy niekoherentnych architektonicznych tworów, sugerujących hierarchię piętrowych struktur. Estetyczna achronologiczność i formalna szkatułkowość w rękach artystki są narzędziami krytycznymi, składnią jej artystycznego języka, który poprzez wielość środków i symboli wyraża splot refleksji i emocjonalnego stosunku do własnego dziedzictwa kulturowego.