Dymkowski. Najważniejszy mecz

Reżyseria i scenariusz: Tomasz Chaciński​ Rok: 2026 Gatunek: dokument Produkcja: Polska Zdjęci a: Piotr Sawiński Reżyser montażu : Kaha Hoffmann Muzyka: Krzysztof Baranowski Producent: HS Concept Film „Dymkowski. Najważniejszy mecz” to efekt dwuletniej pracy doświadczonych twórców: scenarzysty i reżysera: Tomasza Chacińskiego, dziennikarza radiowego i telewizyjnego oraz Piotra Sawińskiego - operatora kamery, autora klipów muzycznych i produkcji dla największych portali internetowych w Polsce. Reżyseria montażu to dzieło Kahy Hoffman - doświadczonej montażystki dokumentów. Wśród dźwięków stadionu w filmie brzmi przepełniona emocjami muzyka skomponowana przez Krzysztofa Baranowskiego, kierownika muzycznego Teatru Polskiego w Szczecinie. „Dymkowski. Najważniejszy mecz ” nie jest opowieścią tylko o piłce i nie jest adresowany tylko do środowiska piłkarskiego. To przede wszystkim historia kochającej się rodziny, która zmaga się z nieuleczalną chorobą swojego bliskiego – ale walczy o każdy wspólny dzień, mimo wielu przeciwności. To opowieść o miłości żony, o rodzinie, o poświęceniu. O tym, jak przebiega ALS, jak i gdzie szukać wsparcia, rehabilitacji i leczenia, jak świadomie przeżywają chorobę chory oraz jego najbliżsi. To również historia kibiców i klubu, którzy po ponad dwudziestu latach od zakończenia kariery piłkarskiej pamiętają o swojej legendzie, okazują jej empatię, szacunek i niosą realną pomoc. To wspomnienia kolegów i przyjaciół z boiska oraz z rodzinnego Koszalina i szczere refleksje na tem,at życia z chorobą, Roberta Dymkowskiego i jego żony Sylwii. To także unikatowe, archiwalne zdjęcia Roberta jako dziecka, filmowane przez ukochanego, nieżyjącego już ojca i bramki Roberta dla Pogoni Szczecin. Twórcy towarzyszyli bohaterowi w szpitalu, gdy doznał zawału serca, podczas spotkań z kibicami, podczas wielogodzinnych rehabilitacji oraz w codziennym życiu od 2024 roku. Film ma wiele poziomów i wiele przesłań – ale przede wszystkim jest opowieścią więziach, które nie kończą się wraz z ostatnim gwizdkiem. To także świadectwo siły, jaką daje druga rodzina – ta z trybun.